Arbitration clause

« Back to Glossary Index

Ρήτρα διαιτησίας. Τα ναυλοσύμφωνα, κατά κανόνα, περιέχουν ρήτρα διαιτησίας, επειδή τα συμβαλλόμενα μέρη (πλοιοκτήτης – ναυλωτής) προτιμούν να επιλύουν τις διαφορές τους με διαιτησία παρά μέσω δικαστηρίων (litigation). Η ρήτρα διαιτησίας δηλώνει ότι οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των μερών, η οποία εγείρεται εκ του συμφωνητικού, θα επιλύεται δια της διαιτησίας. Η ρήτρα επίσης καθορίζει τον τόπο που θα διεξαχθεί η διαιτησία, τον αριθμό των διαιτητών και τα προσόντα τους καθώς και στις ενέργειες στις οποίες θα προβεί ένα μέρος στη περίπτωση που το άλλο αμελήσει να προτείνει διαιτητή. Π.χ., το ναυλοσύμφωνο ‘’Linertime Box layout 1974’’ charter party, clause 32, αναφέρει:
Any dispute arising under the Charter Agreement to be referred to arbitration in London, one Arbitrator to be nominated by the owners and the other by the Charterers, and in case the Arbitrators do not agree on a decision then an Umpire to be appointed by them, the award of the Arbitrators or the Umpire to be final and binding upon both parties.
If either of the appointed Arbitrators refuses to act, or is incapable of acting, or dies, the party who appointed him may appoint a new arbitrator in his place.
If one party fails to appoint an Arbitrator, either originally, or by way of substitution as aforesaid, for seven clear days after the other party, having appointed his Arbitrator, has served the party making default with notice to make appointment, the party who has appointed an Arbitrator may appoint that Arbitrator to act as sole Arbitrator in the reference and his award shall be binding on both parties as if he had been appointed by consent.

« Back to Glossary Index